Otac bl. Ivana Merza zvao se Mavro, odnosno Moritz ili Mauricije. Svoj imendan je slavio upravo na liturgijski spomendan sv. Mauricija koji se u kalendaru Katoličke crkve slavi 22. rujna zajedno sa svojim drugovima mučenicima. Živio je polovinom 3. stoljeća po Kristu.
Sveti Mauricije vojvoda iz Tebe, bio je zapovjednik rimske legije, sastavljene od vojnika kršćana sa sjedištem u egipatskom gradu Tebi.
Tu je legiju rimski car Maksimijan poslao iz sjeverne Afrike u Galiju da suzbije širenje kršćanstva i seljačke nemire u rimskoj pokrajini Helveciji. Kad su prešli Alpe i spustili se dolinom rijeke Rhone na Ženevsko jezero, Mauricije i njegovi prijatelji Kandid, Eksuperije, Inocent, Vitalis i dva Viktora, a potom i cijela rimska legija, odbili su se boriti protiv svoje braće u vjeri.
Nakon ponovnog zahtjeva za žrtvovanjem i ponovljenog odbijanja, čitava je legija od ukupno 6600 ljudi pobijena. To strašno zlodjelo počinila je druga Maksimijanova legija. Mučeništvo tebanskih legionara opisao je francuski biskup, sveti Eucherius, biskup Lyona u svojoj knjizi „Muke mučenika iz Agaunuma“.
Sveti Mauricije često je na slikama predstavljen kao egipatski crnoputi legionar, vitez u punoj vojnoj opremi koji drži zastavu i palmu kao oznaku mučeništva. Zaštitnik je mnogih gradova u Švicarskoj, Italiji, Francuskoj i Njemačkoj, a posvećene su mu mnoge crkve i kapele.
